چون دو نامه ميان امير اهل خلاف بخارا و أمير اهل ولاى خُراسان در دو قرن پيش از اين رد و بدل گرديده بود ؛ حقير نسخه بسيار مطلوبى از آنرا بدست آوردم، و با مقدّمهاى كوتاه بمناسبت عيد سعيد غدير خمّ آن را طبع و بجامعه علم و ادب و ايمان و ايقان تقديم داشتم . اينك مناسب ديد تا براى توضيح و معرّفى حاكم بُخارا و حاكِم خراسان در آن عصر و نيز براى تبيين شخصيّت بارز علمى و ادبى و تاريخى و ايمانى نويسنده مكتوب و اوضاع و كيفيّت احوال آن زمان و آن سامان قدرى به اختصار بنگارم ، تا مطالعه اين دو مكتوب براى قاريان گرامى و سروران اخلّاء ايمانى و برادران ارجمند روحانى بيشتر سرور آفرين و لذّت بخش بوده باشد .
لهذا براى طبع دوّم و مجدّد آن كه إنشاء الله الملك و المنّان بعنوان هديه غديرى سال يكهزار و چهار صد و پانزده هجريّه قمريّه صورت خواهد گرفت نام آنرا :
«هديّ ه غديريّه ، دو نامه سيـاه و سپيـد»